Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2001

Κώστας Ν. Σουμελίδης (1919-2001)

Ένας ακόμα σύντροφος, ένας ακόμη επαναστάτης κομμουνιστής έφυγε για πάντα από κοντά μας. Πέθανε στις 25.7.2001 στη Θεσσαλονίκη ο σ. Κ. Ν. Σουμελίδης.

Ο Κ. Σουμελίδης γεννήθηκε το 1919 και εγκαταστάθηκε στη Φλώρινα. Το 1937 τελείωσε το κατώτερο πρακτικό γεωργικό Σχολείο Πτολεμαΐδας.

Πήρε μέρος στο Αλβανικό Μέτωπο και στη συνέχεια στο ΕΑΜ και στον ΕΛΑΣ, στην περιοχή Βίτσι, την ίδια περίοδο γίνεται μέλος του ΚΚΕ.

Μετά την απελευθέρωση απ' τους ναζιφασίστες κατακτητές και τις προδοτικές συμφωνίες μ' αποκορύφωμα τη Βάρκιζα απ' την οπορτουνιστική Σιαντική ηγεσία διώχτηκε και πέρασε στο Μπούλκες. Στη συνέχεια το 1946 κατατάχθηκε στο ΔΣΕ με το βαθμό του λοχαγού στο πυροβολικό (Π.Ε.) και πολέμησε απ' τις γραμμές του τον ντόπιο μοναρχοφασισμό. Το 1949 στο Βίτσι παντρεύεται με την συντρόφισσα και αντάρτισσα Όλγα Ι. Κεραμυδά από το Πολύκαρπο Καστοριάς.

Με την υποχώρηση του ΔΣΕ τον Αύγουστο του 1949, δια μέσου της Λ.Σ.Δ. Αλβανίας βρέθηκε πολιτικός πρόσφυγας στην μακρινή Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης.

Στην Τασκένδη δούλευε σε οικοδομές και ήταν Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης της 4ης Πολιτείας.

Από το '55 αντιτάχθηκε στην επέμβαση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών στο ΚΚΕ και υπεράσπισε την επαναστατική γραμμή του ηρωικού μας Κόμματος με επικεφαλής το σύντροφο Νίκο Ζαχαριάδη.

Μετά το 20ο αντεπαναστατικό Συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1956 και την εκδήλωση της πραξικοπηματικής 6ης Ολομέλειας στο ΚΚΕ το 1956 τάσσεται ενάντιά της, υπερασπίζει την επαναστατική γραμμή των Στάλιν-Ζαχαριάδη με αποτέλεσμα να διωχθεί.

Τον Οχτώβρη του 1962 μαζί με άλλους 35 συντρόφους στέλνεται εξορία στο βόρειο Καζακστάν και συγκεκριμένα στην πόλη Κοστανάι στο χωριό Κρασν Παρτιζάν ως το 1965. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Τασκένδη στις οικοδομές.

Το Νοέμβρη του 1982 η γυναίκα του επέστρεψε στην Ελλάδα και στη συνέχεια το Μάρτη του 1984 επέστρεψε και ο Κώστας Ν. Σουμελίδης και εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη, όπου έπαψε να χτυπά η καρδιά του στις 25.7.2001.

Ο Κώστας Ν. Σουμελίδης παρέμεινε ως την τελευταία στιγμή του επαναστάτης κομμουνιστής με σημαία το μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό. Διακρίνονταν για την απλότητα, εντιμότητα και το ήθος στο χαρακτήρα του στις σχέσεις με τους γύρω.

Παράλληλα ως τελευταία δεν έπαψε να σκέφτεται και να προβληματίζεται πάνω στα ζητήματα του κινήματος και ειδικότερα στο θέμα Στάλιν του οποίου υπήρξε θερμός υποστηρικτής και οι σκέψεις του και οι προβληματισμοί πάνω σ' αυτό το ζήτημα έβγαιναν στο φως της δημοσιότητας με άρθρα του στην «Ανασύνταξη».

Διαβάστε Περισσότερα »