Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2004

Η διεθνής συνάντηση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων στην Αθήνα και ο πρακτόρικος ρόλος του Κόμματος Εργατών Βελγίου

Εφημερίδα Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 94 15-30 Σεπτέμβρη 2000

Τον τελευταίο καιρό ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει τις ομιλίες των ρεβιζιονιστικών χρουστσοφικών κομμάτων στη διεθνή συνάντηση της Αθήνας. Αυτές που μέχρι τώρα είδαν το φως της δημοσιότητας στις σελίδες του «Ριζοσπάστη» δείχνουν καθαρά εκ νέου ότι τα κόμματα αυτά κινούνται με συνέπεια στην αντεπαναστατική σοσιαλδημοκρατική ρεφορμιστική γραμμή του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και η «ενότητα» που επιδιώκουν είναι δεν είναι ενότητα στην βάση του μαρξισμού – λενινισμού – σταλινισμού αλλά αντίθετα ενότητα στον αντεπαναστατικό χρουστσοφικό δρόμο – δρόμος που στην μεν Σοβιετική Ένωση και στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες οδήγησε στην ανατροπή της διχτατορίας του προλεταριάτου, την εξάλειψη του σοσιαλισμού και την σταδιακή παλινόρθωση του καπιταλισμού, στις δε δυτικές καπιταλιστικές χώρες στην υπεράσπιση και διαιώνιση του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος εκ μέρους των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων (προήλθαν από την μετατροπή των πρώην κομμουνιστικών κομμάτων, με την αποδοχή του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού, σ’ αστικά κόμματα σοσιαλδημοκρατικού τύπου).

Στην φετινή συνάντηση πήρε μέρος, όπως ήδη είχαμε σημειώσει (και σ’ άλλες προηγούμενες), και το Κόμμα Εργατών Βελγίου που αυτοδιαφημίζεται ως «επαναστατικό». Στις αρχές του Σεπτέμβρη δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» (1.9.2000) και η ομιλία της Ν. Ρόσα-Ρόσο, γενικής Γραμματέας αυτού του οπορτουνιστικού κόμματος που έχει πρόεδρό του τον τροτσκίζοντα χρουστσοφικό ρεβιζιονιστή αντισταλινικό Ludo Martens. Η ομιλία αυτής της οπορτουνίστριας στη συνάντηση της Αθήνας είναι πολύ αποκαλυπτική τόσο για το πώς εννοεί την ενότητα αυτό το ρεβιζιονιστικό κόμμα, όσο και για τον ρόλο που έχει αναλάβει να παίξει. Αρχίζει ως εξής: «Εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος Εργατών του Βελγίου θα ήθελα να ευχαριστήσω το ΚΚΕ για την πρόσκληση του και για την οργάνωση αυτής της μεγάλης διεθνούς συνάντησης, η οποία σίγουρα θα ευνοήσει την ενότητα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος» («Ρ» 1.9.2000 σελ. 12, υπογρ. δική μας).

Το Κόμμα Εργατών Βελγίου πρώτο, προβάλει ως «διεθνές κομμουνιστικό κίνημα» τα κόμματα που ακολουθούν το χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό, δεύτερο, επιδιώκει ενότητα με το διεθνές αυτό προδοτικό αντεπαναστατικό ρεύμα, την οποία εμφανίζει ως «ενότητα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος», που και τα δύο δείχνουν καθαρά ότι αυτό αποτελεί, και είναι, το «μακρύ χέρι» του διεθνούς χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού, αναλαμβάνοντας συνειδητά να παίξει το ρόλο του υπονομευτή και διασπαστή του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος προς όφελος ακριβώς του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού.

Η παραπάνω θέση και η στάση του αυτή «λύνει» οριστικά το «αίνιγμα» για ορισμένους τίμιους και ειλικρινείς, αλλά πολιτικά αφελείς αγωνιστές που διερωτούνταν γιατί η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ εξέδωσε και διαφήμισε το βιβλίο του Ludo Martens «Μια άλλη ματιά στον Στάλιν». Ο ένας λόγος ήταν οι σειρά αντιμαρξιστικές – αντισταλινικές θέσεις του, όπως π.χ. στο ζήτημα της έναρξης της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση, η αντίληψη του σοσιαλισμού, κόμματος κλπ. και ο άλλος η δέσμευση που ο Ludo Martens είχε αναλάβει, απέναντι στην ηγεσία του «Κ»ΚΕ και τον διεθνή χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό να παίξει το ρόλο διασπαστή του επαναστατικού κινήματος και εκείνον του τελάλη – διαφημιστή του «διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος» που τώρα επάξια παίζει.

Και αυτή η πολιτικο-ιδεολογική θέση του Κόμματος Εργατών Βελγίου για «ενότητα» με το χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό, εκτός των άλλων αντισταλινικών τροτσκιστορεβιζιονιστικών θέσεών του, ξεσκεπάζει το ρόλο και των εδώ φανατικών υπερασπιστών του μικροαστών οπορτουνιστών αντιζαχαριαδικών και αντισταλινικών «λαθολόγων» a la Ludo Martens δηλ. του πολιτικού υπεύθυνου της νέας «Μετασοβιετικής Εποχής» ( = εύστοχος αντικομμουνιστικός τίτλος) και του εκδότη του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» που θεωρούν – διαφημίζουν τον τροτσκίζοντα ρεβιζιονιστή και πράκτορα του διεθνούς χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού Martens ως «μεγάλο επαναστάτη»(!) και «έξοχο σταλινικό συγγραφέα»(!) και υπερασπίζουν τις αντιμαρξιστικές – αντιλενινιστικές – αντισταλινικές απόψεις του (π.χ. έναρξη παλινόρθωσης καπιταλισμού στις αρχές της δεκαετίας του ’90, διατήρηση των ανταγωνιστικών τάξεων στο σοσιαλισμό, «δύο γραμμές μέσα στο κόμμα» κλπ.).

Διαβάστε Περισσότερα »

4η Διεθνής συνάντηση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων

Εφημερίδα Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 115-116 1-31 Αυγούστου 2001

4η Διεθνής συνάντηση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων
τα χρουστσοφικά κόμματα - «επαναστατικά κομμουνιστικά κόμματα
» ή αστικά κόμματα σοσιαλδημοκρατικού τύπου

Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ κάθε φορά που πραγματοποιείται μια διεθνής συνάντηση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων παρουσιάζει στην εργατική τάξη και το λαό μας αυτές τις διεθνείς συναντήσεις ως συναντήσεις «επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων». Στην πραγματικότητα όμως είναι συναντήσεις κομμάτων που έχουν εδώ και μισό αιώνα προδώσει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, της προλεταριακής επανάστασης και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, έχουν εγκαταλείψει τον επαναστατικό μαρξισμό και ακολουθούν το αντεπαναστατικό ρεύμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού γενικά και πιο συγκεκριμένα την αντεπαναστατική σοσιαλδημοκρατική γραμμή του κακόφημου 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ (Φλεβάρης 1956).

Τα χρουστσοφικά ρεβιζιονιστικά κόμματα που συμμετέχουν στις συναντήσεις των Αθηνών έχουν τα πιο πολλά απ' αυτά ή σχεδόν όλα μισό αιώνας ύπαρξης και πολιτικής δράσης, δηλαδή χρόνο επαρκή ώστε να μπορεί να κριθεί ο χαρακτήρας της δράσης τους και η πολιτική τους.

Όλα τα πρώην κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα που με τον ένα ή άλλο τρόπο ακολούθησαν την αντεπαναστατική γραμμή του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ μετατράπηκαν από επαναστατικά κομμουνιστικά κόμματα που ήταν σε αντεπαναστατικά αστικά κόμματα σοσιαλδημοκρατικού τύπου, επειδή:

Πρώτο, απομακρύνθηκαν, εγκατέλειψαν και πρόδωσαν την επαναστατική κοσμοθεωρία του προλεταριάτου και δεν καθοδηγούνται πλέον απ' τον επαναστατικό μαρξισμό, δηλαδή το μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό αλλά από το χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό, που αποτελεί παραλλαγή της αστικής ιδεολογίας.

Δεύτερο, επεξεργάστηκαν και υιοθέτησαν ρεφορμιστικά σοσιαλδημοκρατικά προγράμματα στα οποία εγκαταλείπονται λενινιστική-σταλινική θεωρία της βίαιης προλεταριακής επανάστασης, η συντριβή της αστικής κρατικής μηχανής και η εγκαθίδρυση της Διχτατορίας του Προλεταριάτου και αντ' αυτών προβάλλεται το διαβόητο

Διαβάστε Περισσότερα »

Διεθνής συνάντηση των χρουστσοφικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων: «Η διεθνής κατάσταση μετά τις 11 Σεπτέμβρη 2001»

Εφημερίδα Ανασύνταξη, Αρ. Φύλ. 137-138 1-31 Ιούλη 2002

Και η φετινή διεθνής συνάντηση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων με θέμα «Η διεθνής κατάσταση μετά τις 11 Σεπτέμβρη 2001» τελείωσε, όπως αναμένονταν, χωρίς εκπλήξεις.

Σ' αυτή παρουσιάστηκαν οι γνωστές δεξιές οπορτουνιστικές θέσεις αυτών των κομμάτων σχετικά με το παραπάνω ζήτημα, όμοιες μ' αυτές της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, στις οποίες έχουμε παλιότερα ασκήσει κριτική και επομένως δεν υπάρχει λόγος να επαναληφθεί εκ νέου η κριτική σ' αυτές.

Με την ευκαιρία ας σημειωθεί:

πρώτο, ότι όλα αυτά τα κόμματα έχουν την ίδια κοινή αντίληψη για το «σοσιαλισμό», δηλ. μια αστικορεβιζιονιστική αντίληψη: θεωρούν ως «σοσιαλισμό» τον παλινορθωμένο καπιταλισμό της περιόδου των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ-Γκορμπατσόφ, το «σοσιαλισμό»(!) της τιτικής καπιταλιστικής Γιουγκοσλαβίας και επιπλέον ακόμα και τα φεουδαστικά καθεστώτα της Αιθιοπίας (Μεγκίστου) και του Αφγανιστάν (Καρμάλ-Νατζιμπουλάχ, κλπ.).

δεύτερο, σε σχέση με το ζήτημα της επανάστασης προπαγανδίζουν και προβάλλουν το λεγόμενο «ειρηνικό κοινοβουλευτικό δρόμο περάσματος στο σοσιαλισμό» του 20ου αντεπαναστατικού χρουστσοφικού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, πασίγνωστη γραμμή της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας που υπηρέτησε και υπηρετεί τη διαιώνιση της εξουσίας της αντιδραστικής αστικής τάξης.

Επιπλέον τα ευρωπαϊκά χρουστσοφικά κόμματα τάσσονται υπέρ της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης πράγμα που αποκαλύπτει ως δημαγωγική τη δήθεν «αντίθεση» του «Κ»ΚΕ απέναντι στην ΕΕ και την «αποδέσμευση» της χώρας απ' αυτή.

Δίπλα στα παραδοσιακά χρουστσοφικά κόμματα συμμετείχαν -ως «αριστερός μαϊντανός» του αντεπαναστατικού χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού- και κάποια που από τις αρχές της τελευταίας 15ετίας «διαφοροποιούνταν», τουλάχιστον στα λόγια, ενώ εδώ και καιρό έχουν οριστικά εκφυλιστεί σε χρουστοφικά αστικορεβιζιονιστικά κόμματα, όπως το «Κ»Κ Αλβανίας, το «Κ»Κ Βραζιλίας, το Κόμμα Εργατών Βελγίου με πρόεδρο τον «έξοχο επαναστάτη»(!) τροτσκίζοντα χρουστσοφικό ρεβιζιονιστή L. Martens.

Με την ευκαιρία ας σχολιάσουμε εντελώς σύντομα 3 κόμματα απ' τα συμμετέχοντα στη φετινή συνάντηση με τα οποία του «Κ»ΚΕ έχει συντροφικές σχέσεις για να φανεί καλύτερα ο αντεπαναστατικός ρόλος και να αποκαλυφθεί ο αστικός χαρακτήρας του «Κ»ΚΕ ως αστικού κόμματος σοσιαλδημοκρατικού τύπου: «Κομμουνιστική» Επανίδρυση Ιταλίας - «Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών» - ΚΚΡΟ (Ζουγκάνοφ).

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2004

Η διεθνής συνάντηση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων στην Αθήνα και ο πρακτόρικος ρόλος του Κόμματος Εργατών Βελγίου

Τον τελευταίο καιρό ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει τις ομιλίες των ρεβιζιονιστικών χρουστσοφικών κομμάτων στη διεθνή συνάντηση της Αθήνας. Αυτές που μέχρι τώρα είδαν το φως της δημοσιότητας στις σελίδες του «Ριζοσπάστη» δείχνουν καθαρά εκ νέου ότι τα κόμματα αυτά κινούνται με συνέπεια στην αντεπαναστατική σοσιαλδημοκρατική ρεφορμιστική γραμμή του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και η «ενότητα» που επιδιώκουν είναι δεν είναι ενότητα στην βάση του μαρξισμού – λενινισμού – σταλινισμού αλλά αντίθετα ενότητα στον αντεπαναστατικό χρουστσοφικό δρόμο – δρόμος που στην μεν Σοβιετική Ένωση και στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες οδήγησε στην ανατροπή της διχτατορίας του προλεταριάτου, την εξάλειψη του σοσιαλισμού και την σταδιακή παλινόρθωση του καπιταλισμού, στις δε δυτικές καπιταλιστικές χώρες στην υπεράσπιση και διαιώνιση του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος εκ μέρους των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων (προήλθαν από την μετατροπή των πρώην κομμουνιστικών κομμάτων, με την αποδοχή του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού, σ’ αστικά κόμματα σοσιαλδημοκρατικού τύπου).

Στην φετινή συνάντηση πήρε μέρος, όπως ήδη είχαμε σημειώσει (και σ’ άλλες προηγούμενες), και το Κόμμα Εργατών Βελγίου που αυτοδιαφημίζεται ως «επαναστατικό». Στις αρχές του Σεπτέμβρη δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» (1.9.2000) και η ομιλία της Ν. Ρόσα-Ρόσο, γενικής Γραμματέας αυτού του οπορτουνιστικού κόμματος που έχει πρόεδρό του τον τροτσκίζοντα χρουστσοφικό ρεβιζιονιστή αντισταλινικό Ludo Martens. Η ομιλία αυτής της οπορτουνίστριας στη συνάντηση της Αθήνας είναι πολύ αποκαλυπτική τόσο για το πώς εννοεί την ενότητα αυτό το ρεβιζιονιστικό κόμμα, όσο και για τον ρόλο που έχει αναλάβει να παίξει. Αρχίζει ως εξής: «Εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος Εργατών του Βελγίου θα ήθελα να ευχαριστήσω το ΚΚΕ για την πρόσκληση του και για την οργάνωση αυτής της μεγάλης διεθνούς συνάντησης, η οποία σίγουρα θα ευνοήσει την ενότητα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος» («Ρ» 1.9.2000 σελ. 12, υπογρ. δική μας).

Το Κόμμα Εργατών Βελγίου πρώτο, προβάλει ως «διεθνές κομμουνιστικό κίνημα» τα κόμματα που ακολουθούν το χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό, δεύτερο, επιδιώκει ενότητα με το διεθνές αυτό προδοτικό αντεπαναστατικό ρεύμα, την οποία εμφανίζει ως «ενότητα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος», που και τα δύο δείχνουν καθαρά ότι αυτό αποτελεί, και είναι, το «μακρύ χέρι» του διεθνούς χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού, αναλαμβάνοντας συνειδητά να παίξει το ρόλο του υπονομευτή και διασπαστή του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος προς όφελος ακριβώς του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού.

Η παραπάνω θέση και η στάση του αυτή «λύνει» οριστικά το «αίνιγμα» για ορισμένους τίμιους και ειλικρινείς, αλλά πολιτικά αφελείς αγωνιστές που διερωτούνταν γιατί η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ εξέδωσε και διαφήμισε το βιβλίο του Ludo Martens «Μια άλλη ματιά στον Στάλιν». Ο ένας λόγος ήταν οι σειρά αντιμαρξιστικές – αντισταλινικές θέσεις του, όπως π.χ. στο ζήτημα της έναρξης της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση, η αντίληψη του σοσιαλισμού, κόμματος κλπ. και ο άλλος η δέσμευση που ο Ludo Martens είχε αναλάβει, απέναντι στην ηγεσία του «Κ»ΚΕ και τον διεθνή χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό να παίξει το ρόλο διασπαστή του επαναστατικού κινήματος και εκείνον του τελάλη – διαφημιστή του «διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος» που τώρα επάξια παίζει.

Και αυτή η πολιτικο-ιδεολογική θέση του Κόμματος Εργατών Βελγίου για «ενότητα» με το χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό, εκτός των άλλων αντισταλινικών τροτσκιστορεβιζιονιστικών θέσεών του, ξεσκεπάζει το ρόλο και των εδώ φανατικών υπερασπιστών του μικροαστών οπορτουνιστών αντιζαχαριαδικών και αντισταλινικών «λαθολόγων» a la Ludo Martens δηλ. του πολιτικού υπεύθυνου της νέας «Μετασοβιετικής Εποχής» ( = εύστοχος αντικομμουνιστικός τίτλος) και του εκδότη του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» που θεωρούν – διαφημίζουν τον τροτσκίζοντα ρεβιζιονιστή και πράκτορα του διεθνούς χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού Martens ως «μεγάλο επαναστάτη»(!) και «έξοχο σταλινικό συγγραφέα»(!) και υπερασπίζουν τις αντιμαρξιστικές – αντιλενινιστικές – αντισταλινικές απόψεις του (π.χ. έναρξη παλινόρθωσης καπιταλισμού στις αρχές της δεκαετίας του ’90, διατήρηση των ανταγωνιστικών τάξεων στο σοσιαλισμό, «δύο γραμμές μέσα στο κόμμα» κλπ.).

“Ανασύνταξη”, Αρ. Φύλ. 94 15-30 Σεπτέμβρη 2000

Διαβάστε Περισσότερα »